تاریخ انتشار:1397/06/06 - 10:17 | کد خبر : 5093

شیرهای طلایی

در ونیز امسال به انتظار چه کارگردان‌هایی باشیم؟ شکیب شیخی فردا 75امین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز آغاز می‌شود و در میان فیلم‌سازانی که حضور دارند، هم چهره‌های با تجربه و سال‌خورده به چشم می‌خورند و هم جوان‌ترهایی که در سال‌های اخیر نام و رسمی در مجامع بین‌المللی یافته‌اند. به همین منظور چلچراغ یک معرفی اجمالی […]

در ونیز امسال به انتظار چه کارگردان‌هایی باشیم؟

شکیب شیخی

فردا 75امین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز آغاز می‌شود و در میان فیلم‌سازانی که حضور دارند، هم چهره‌های با تجربه و سال‌خورده به چشم می‌خورند و هم جوان‌ترهایی که در سال‌های اخیر نام و رسمی در مجامع بین‌المللی یافته‌اند. به همین منظور چلچراغ یک معرفی اجمالی از 10 فیلم‌سازی که باید در این دوره منتظرشان باشیم تهیه کرده که در ادامه می‌خوانیم.

 برادران کوئن ایتان کوئن و جوئل کوئن با 63 و 60 سال سن شاید مشهورترین کارگردانان این دوره از جشنواره ونیز باشند. برادران کوئن که در کارنامه‌شان فیلم‌هایی نظیر «بارتون فینک»، «فارگو»، «مردی که آن‌جا نبود» و «این‌جا جای پیرمردها نیست» را داشتند در همین تابستان با اکران مجدد شاهکار بی‌بدیلشان یعنی «لبوفسکی بزرگ» تمام نگاه‌ها را به خود دوخته‌اند. برادران کوئن امسال با فیلم وسترن «تصنیف باستر اسکراگز» که در واقع یک آنتولوژی مردانه است پا به این جشنواره گذاشته‌اند. دقت این دو فیلم‌ساز در جزئیات و داستان‌گویی خاصشان باعث شده که همه در انتظار این فیلم 130 دقیقه‌ای باشند.


برادران کوئن
ایتان کوئن و جوئل کوئن با 63 و 60 سال سن شاید مشهورترین کارگردانان این دوره از جشنواره ونیز باشند. برادران کوئن که در کارنامه‌شان فیلم‌هایی نظیر «بارتون فینک»، «فارگو»، «مردی که آن‌جا نبود» و «این‌جا جای پیرمردها نیست» را داشتند در همین تابستان با اکران مجدد شاهکار بی‌بدیلشان یعنی «لبوفسکی بزرگ» تمام نگاه‌ها را به خود دوخته‌اند. برادران کوئن امسال با فیلم وسترن «تصنیف باستر اسکراگز» که در واقع یک آنتولوژی مردانه است پا به این جشنواره گذاشته‌اند. دقت این دو فیلم‌ساز در جزئیات و داستان‌گویی خاصشان باعث شده که همه در انتظار این فیلم 130 دقیقه‌ای باشند.

 

 ژاک اودیار کارگردان 66ساله فرانسوی که 3 سال پیش با «دیپان» نخل طلای جشنواره کن را برد، تا امروز هم در کن و هم برلین به موفقیت‌های زیادی دست یافته بود. البته جدای از «دیپان»، قدیمی‌ترها شاید او را با «لحظه‌ای که ضربان قلب من متوقف شد» یا «یک پیامبر» بشناسند. اودیار پس از 3 سال، در جشنواره ونیز امسال با فیلم «برادران سیسترز» شرکت خواهد کرد که یک کمدیِ سیاه به زبان انگلیسی است. جان سی رایلی و خواکین فینیکس نقش‌های اصلی را در این فیلم ایفا خواهند کرد و همه در انتظار اولین فیلم انگلیسی‌زبان ژاک اودیار نشسته‌اند و قطعا سپری کردن زمان دو ساعته در یک سالن سینما برایشان کار سختی نخواهد بود.


ژاک اودیار
کارگردان 66ساله فرانسوی که 3 سال پیش با «دیپان» نخل طلای جشنواره کن را برد، تا امروز هم در کن و هم برلین به موفقیت‌های زیادی دست یافته بود. البته جدای از «دیپان»، قدیمی‌ترها شاید او را با «لحظه‌ای که ضربان قلب من متوقف شد» یا «یک پیامبر» بشناسند. اودیار پس از 3 سال، در جشنواره ونیز امسال با فیلم «برادران سیسترز» شرکت خواهد کرد که یک کمدیِ سیاه به زبان انگلیسی است. جان سی رایلی و خواکین فینیکس نقش‌های اصلی را در این فیلم ایفا خواهند کرد و همه در انتظار اولین فیلم انگلیسی‌زبان ژاک اودیار نشسته‌اند و قطعا سپری کردن زمان دو ساعته در یک سالن سینما برایشان کار سختی نخواهد بود.

مایک لی فیلم‌ساز 75ساله انگلستانی امسال بر روی موضوعی حساس، جذاب و البته دلخراش دست گذاشته است. مایک لی تا کنون به واسطه تکنیک‌های عجیبش در فیلم‌سازی نظیر مراحل آماده‌سازی طولانی مدت شخصیت و بازیگر، آن هم به صورت بداهه‌پردازی، معروف بود و بسیاری از فیلم‌هایش نظر مخاطبین خاص و منتقدین سخت‌گیر را جلب کرده بود. لی امسال با «پترلو» به جشنواره ونیز آمده. داستان فیلم «پترلو» باز می‌گردد به فاجعه‌ای که سال 1819 در میدان سنت‌پیتر شهر منچستر اتفاق افتاد. مردم در اعتراض جمع شده بودند که ناگهان سواره‌نظام با اسب‌هایشان به سمت آن‌ها حمله کرد و بسیاری کشته شدند. 200 سال از آن روز گذشته و اگر می‌خواهید چیزی بیشتر بدانید، برای درام تاریخی «پترلو» دو ساعت و نیم از وقتتان را خالی کنید.

مایک لی
فیلم‌ساز 75ساله انگلستانی امسال بر روی موضوعی حساس، جذاب و البته دلخراش دست گذاشته است. مایک لی تا کنون به واسطه تکنیک‌های عجیبش در فیلم‌سازی نظیر مراحل آماده‌سازی طولانی مدت شخصیت و بازیگر، آن هم به صورت بداهه‌پردازی، معروف بود و بسیاری از فیلم‌هایش نظر مخاطبین خاص و منتقدین سخت‌گیر را جلب کرده بود. لی امسال با «پترلو» به جشنواره ونیز آمده. داستان فیلم «پترلو» باز می‌گردد به فاجعه‌ای که سال 1819 در میدان سنت‌پیتر شهر منچستر اتفاق افتاد. مردم در اعتراض جمع شده بودند که ناگهان سواره‌نظام با اسب‌هایشان به سمت آن‌ها حمله کرد و بسیاری کشته شدند. 200 سال از آن روز گذشته و اگر می‌خواهید چیزی بیشتر بدانید، برای درام تاریخی «پترلو» دو ساعت و نیم از وقتتان را خالی کنید.

 

آلفونسو کوارون کارگردان 56 ساله مکزیکی در سالی وارد جشنواره ونیز شده که رفیق قدیمی‌اش «گیرمو دل‌تورو» ریاست هیئت داوران را بر عهده دارد. کوارون که پیش‌تر با فیلم‌هایی نظیر «فرزندان انسان» و «گرانش» شهرت بین‌المللی پیدا کرده و بدل شده بود به اولین کارگردان مکزیکی که جایزه بهترین کارگردان اسکار را می‌برد، امسال با «رم» به جشنواره ونیز آمده. «رم» بر خلاف نامش، فیلمی ایتالیایی نبوده و داستانش در حدود دهه 1970 مکزیک می‌گذرد. کوارون هم تهیه‌کننده و هم نویسنده و کارگردان این اثر است و بد نیست که بدانید فیلم‌برداری را هم خودش در همکاری با گالو الیوارس انجام داده.

آلفونسو کوارون
کارگردان 56 ساله مکزیکی در سالی وارد جشنواره ونیز شده که رفیق قدیمی‌اش «گیرمو دل‌تورو» ریاست هیئت داوران را بر عهده دارد. کوارون که پیش‌تر با فیلم‌هایی نظیر «فرزندان انسان» و «گرانش» شهرت بین‌المللی پیدا کرده و بدل شده بود به اولین کارگردان مکزیکی که جایزه بهترین کارگردان اسکار را می‌برد، امسال با «رم» به جشنواره ونیز آمده. «رم» بر خلاف نامش، فیلمی ایتالیایی نبوده و داستانش در حدود دهه 1970 مکزیک می‌گذرد. کوارون هم تهیه‌کننده و هم نویسنده و کارگردان این اثر است و بد نیست که بدانید فیلم‌برداری را هم خودش در همکاری با گالو الیوارس انجام داده.

 

پل گرین‌گرس فیلم‌ساز 63ساله بریتانیایی که تا کنون ساختن فیلم‌های اکشن را هم در کارنامه داشته، پنج سال پیش «کاپیتان فیلیپس» را ساخت و به همین خاطر مورد تمجید و تعریف بین‌المللی قرار گرفت. گرین‌گرس امسال با «22 ژوییه» در جشنواره ونیز حاضر شده که باز هم مانند، فیلم مایک لی، متمرکز است بر یک فاجعه: کشتارهایی که سال 2011 توسط آندرس بریویک در نروژ رخ دادند. «22 ژوییه» به وضعیت و حوادث پس از این کشتارها توجه می‌کند و به مدت 130 دقیقه و با زبان انگلیسی، احتمالا یکی از فیلم‌های حساسیت‌زای این جشنواره باشد.

پل گرین‌گرس
فیلم‌ساز 63ساله بریتانیایی که تا کنون ساختن فیلم‌های اکشن را هم در کارنامه داشته، پنج سال پیش «کاپیتان فیلیپس» را ساخت و به همین خاطر مورد تمجید و تعریف بین‌المللی قرار گرفت. گرین‌گرس امسال با «22 ژوییه» در جشنواره ونیز حاضر شده که باز هم مانند، فیلم مایک لی، متمرکز است بر یک فاجعه: کشتارهایی که سال 2011 توسط آندرس بریویک در نروژ رخ دادند. «22 ژوییه» به وضعیت و حوادث پس از این کشتارها توجه می‌کند و به مدت 130 دقیقه و با زبان انگلیسی، احتمالا یکی از فیلم‌های حساسیت‌زای این جشنواره باشد.

 

 فلوریان هنکل فون دونرسمارک دونرسماک 12سال پیش و تنها زمانی که 33سال سن داشت با درام سیاسی «زندگی دیگران» کار خود را آغاز و در همان ابتدای راه به موفقیتی چشم‌گیر دست پیدا کرد. این فیلم در سال 2006 برنده بهترین فیلم خارجی‌زبان اسکار شد و فروشی معادل 35برابر هزینه‌اش داشت. دونرسماک در سال‌های بعد «توریست» را ساخت با بازی جانی دپ و آنجلینا جولی، و امسال هم با «هرگز رو نگردان» به جشنواره ونیز می‌رود. با این‌که فیلم جالب به نظر می‌رسد اما شاید هر مخاطبی حوصله دیدن یک درام سه‌ساعته به زبان آلمانی را نداشته باشد.


فلوریان هنکل فون دونرسمارک
دونرسماک 12سال پیش و تنها زمانی که 33سال سن داشت با درام سیاسی «زندگی دیگران» کار خود را آغاز و در همان ابتدای راه به موفقیتی چشم‌گیر دست پیدا کرد. این فیلم در سال 2006 برنده بهترین فیلم خارجی‌زبان اسکار شد و فروشی معادل 35برابر هزینه‌اش داشت. دونرسماک در سال‌های بعد «توریست» را ساخت با بازی جانی دپ و آنجلینا جولی، و امسال هم با «هرگز رو نگردان» به جشنواره ونیز می‌رود. با این‌که فیلم جالب به نظر می‌رسد اما شاید هر مخاطبی حوصله دیدن یک درام سه‌ساعته به زبان آلمانی را نداشته باشد.

 

 یورگوس لانتیموس کارگردان عجیب و استعاره‌پرداز 45ساله یونانی که با «دندان نیش» و «خرچنگ» و «کشتن گوزن مقدس» در نسل جوان طرفداران زیادی پیدا کرده امسال با درام عاشقانه «سوگُلی» که به زبان انگلیسی و مدت 2ساعت است به ونیز آمده. جالب این‌جاست که این‌بار لانتیموس دیگر به سراغ اسامی حیوانات در نام فیلمش نرفته و به جای موضوعات عجیب، به رقابت دو نفر برای جلب توجه و علاقه شخص سوم پرداخته است. البته همین موضوع نسبتا ساده هم به راحتی می‌تواند در دستان او بدل به چیزی بسیار پیچیده شود.


یورگوس لانتیموس
کارگردان عجیب و استعاره‌پرداز 45ساله یونانی که با «دندان نیش» و «خرچنگ» و «کشتن گوزن مقدس» در نسل جوان طرفداران زیادی پیدا کرده امسال با درام عاشقانه «سوگُلی» که به زبان انگلیسی و مدت 2ساعت است به ونیز آمده. جالب این‌جاست که این‌بار لانتیموس دیگر به سراغ اسامی حیوانات در نام فیلمش نرفته و به جای موضوعات عجیب، به رقابت دو نفر برای جلب توجه و علاقه شخص سوم پرداخته است. البته همین موضوع نسبتا ساده هم به راحتی می‌تواند در دستان او بدل به چیزی بسیار پیچیده شود.

 

لازلو نمش کارگردان 41ساله مجارستانی 3 سال پیش با «پسر شائول» همه را نه تنها در جهان میخکوب خود کرد، بلکه برای امثال استیون اسپیلبرگ هم خط‌ونشانی کشید که رویکرد صحیح سینمایی به فجایع جنگ دوم جهانی «این است که ما انجام می‌دهیم، نه آمریکایی‌ها و هالیوود!» نمش امسال با «غروب» به ونیز می‌رود. تیم کارگردانی و نویسندگی و تهیه‌کنندگی غروب همانی است که در «پسر شائول» هم بود، داستان هم باز به قدیم‌ها برمی‌گردد. با «غروب» به پیش از جنگ اول جهانی می‌رویم و چیزی در حدود 2 ساعت نفس‌گیر را در آن وقفه تاریخی مجارستان خواهیم گذراند.

لازلو نمش
کارگردان 41ساله مجارستانی 3 سال پیش با «پسر شائول» همه را نه تنها در جهان میخکوب خود کرد، بلکه برای امثال استیون اسپیلبرگ هم خط‌ونشانی کشید که رویکرد صحیح سینمایی به فجایع جنگ دوم جهانی «این است که ما انجام می‌دهیم، نه آمریکایی‌ها و هالیوود!» نمش امسال با «غروب» به ونیز می‌رود. تیم کارگردانی و نویسندگی و تهیه‌کنندگی غروب همانی است که در «پسر شائول» هم بود، داستان هم باز به قدیم‌ها برمی‌گردد. با «غروب» به پیش از جنگ اول جهانی می‌رویم و چیزی در حدود 2 ساعت نفس‌گیر را در آن وقفه تاریخی مجارستان خواهیم گذراند.

 

دیمین شزل فیلم‌ساز 33ساله آمریکایی خیلی زود کار خودش را آغاز کرد و هنوز 30سالش نشده بود که با «ویپ‌لش» نظرها را به خود جلب کرد. موسیقی مضمون کانونی «ویپ‌لش» بود و فیلم بعدی شزل هم یک موزیکال موفق از آب درآمد. «لالا لند» که حال و هوای جدیدی در سینمای یک‌نواخت آمریکا ایجاد کرده بود در انتها تنها به خاطر سیاست‌گذاری‌های خاص آکادمی اسکار، از دستیابی به جایزه بهترین فیلم دور ماند. شزل امسال با درام زندگینامه‌ای «نخستین انسان» به ونیز می‌رود. این فیلم اقتباسی است از کتاب «نخستین انسان: زندگی نیل آرمسترانگ» که در سال 2005 توسط جیمز هانسن نوشته شد و همان‌طور که از نامش پیداست، مربوط است به زندگی نیل آرمسترانگ «نخستین انسانی که بر روی سطح ماه راه رفت.»

دیمین شزل
فیلم‌ساز 33ساله آمریکایی خیلی زود کار خودش را آغاز کرد و هنوز 30سالش نشده بود که با «ویپ‌لش» نظرها را به خود جلب کرد. موسیقی مضمون کانونی «ویپ‌لش» بود و فیلم بعدی شزل هم یک موزیکال موفق از آب درآمد. «لالا لند» که حال و هوای جدیدی در سینمای یک‌نواخت آمریکا ایجاد کرده بود در انتها تنها به خاطر سیاست‌گذاری‌های خاص آکادمی اسکار، از دستیابی به جایزه بهترین فیلم دور ماند. شزل امسال با درام زندگینامه‌ای «نخستین انسان» به ونیز می‌رود. این فیلم اقتباسی است از کتاب «نخستین انسان: زندگی نیل آرمسترانگ» که در سال 2005 توسط جیمز هانسن نوشته شد و همان‌طور که از نامش پیداست، مربوط است به زندگی نیل آرمسترانگ «نخستین انسانی که بر روی سطح ماه راه رفت.»

اِمیر کوستوریتسا کارگردان 63ساله و حاشیه‌ساز صربستانی یک‌بار زمانی که هنوز 30ساله نبود با «وقتی بابا رفته بود ماموریت» توجه همه را به خود جلب کرد و نخل طلا را برد و یک‌بار هم ده سال بعد و زمانی که هنوز 40ساله نشده بود، این بار با «زیرزمین». اگر یک محاسبه ساده ریاضی بکنیم متوجه می‌شویم که بین آن دو فیلم، شوروی فروپاشید و یوگوسلاوی درگیر جنگ‌هایی خونین شد و به همین خاطر است که یک کارگردان صربستانی باید هم حاشیه‌سازی زیادی در این بیست‌واندی سال کرده باشد. به هر حال کوستوریتسا امسال با «ال پپه؛ یک زندگی اعلی!» به ونیز رفته، اما نه در بخش رقابتی. این مستند زندگینامه‌ای بر روی زندگی چریک معروف اروگوئه‌ای، خوزه موخیکا، تمرکز خواهد داشت که روزی رئیس جمهور اروگوئه شد.

اِمیر کوستوریتسا
کارگردان 63ساله و حاشیه‌ساز صربستانی یک‌بار زمانی که هنوز 30ساله نبود با «وقتی بابا رفته بود ماموریت» توجه همه را به خود جلب کرد و نخل طلا را برد و یک‌بار هم ده سال بعد و زمانی که هنوز 40ساله نشده بود، این بار با «زیرزمین». اگر یک محاسبه ساده ریاضی بکنیم متوجه می‌شویم که بین آن دو فیلم، شوروی فروپاشید و یوگوسلاوی درگیر جنگ‌هایی خونین شد و به همین خاطر است که یک کارگردان صربستانی باید هم حاشیه‌سازی زیادی در این بیست‌واندی سال کرده باشد. به هر حال کوستوریتسا امسال با «ال پپه؛ یک زندگی اعلی!» به ونیز رفته، اما نه در بخش رقابتی. این مستند زندگینامه‌ای بر روی زندگی چریک معروف اروگوئه‌ای، خوزه موخیکا، تمرکز خواهد داشت که روزی رئیس جمهور اروگوئه شد.

 

نوشته هایی دیگر از همین نویسنده: 40cheragh

نظر شما

دیگه چی داری اینجا؟